بوسیدن گونه شهید

بسم رب شهدا و صالحین 

---

عکاس این عکس،هنرمند بسیجی "حاج بهزاد پروین قدس" است و افراد موجود در عکس، نیروهای لشکر عاشورا می باشند

---

 عکسی که می بینید، در زمستان سال 1366 در ارتفاعات غرب کشور گرفته شده است. در آن سال ها، بخش عمده ای از توان رزمی ایرانِ اسلامی، از جبهه های جنوب به جبهه های غرب منتقل شد.

در عکس، یکی از رزمندگان لشکر31 عاشورا در حال بوسیدن گونه همرزمان شهیدش دیده می شود.بوسه ای که بی شک حکم بوسه آخرین وداع را دارد.عکاس این عکس،هنرمند بسیجی "حاج بهزاد پروین قدس" است.

_{شادی روح شهدا صلوات}

منبع : http://poorali634906.blogfa.com/1392/05

معرفی علمای شهر ونک (حجت الاسلام عبدالحسین نجفی)

بنام خدا

هرچند که ونک شهر بسیار کوچکی است ولی انسانهای شریف و بزرگوار زیادی در آن داشته و دارد مانند یکصد شهید ونک و صدها جانباز و رزمنده

امروز که با وبلاگ جناب این جانب نجفی آشنا شدم حیفم آمد که در مورد این شخصیت صحبت نکنم

زندگینامه حجت الاسلام عبدالحسین نجفی

عبدالحسین نجفی متولد 1315 ، در روستای ونک از توابع سمیرم استان اصفهان به دنیا آمد و پس از تحصیلات ابتدایی و مقدماتی طی هشت سال در« شهرضا»، سال 1356 شمسی برای ادامه تحصیل و فرا گیری علوم دینی، درحوزه علیمه قم ادامه داد . دروس حوزوی را تاپایان سطح و ورود به درس خارج ادامه داد . همزمان با آموزش علوم دینی، به کارهای پژوهشی پرداخت  و از سال 1382 در سطح وسیع تری در زمینه های اعتقادی، عبادی، اخلاقی، تاریخی، اجتماعی، سیاسی، جامعه شناسی، انسان شناسی... ،طبی، طراحی، به تحقیق مشغول و شکل جدیدی به آن داد  که حاصل آن آثار نگارش شده ، بدین قرار است:

بیش از20 طرح جامع طبی و کتاب هایی در همین زمینه؛ بیش از70 ، اثر در همه زمینه ها ؛ بیش از17 طرح وکتاب مربوط به حوزه های علمیه؛ بیش از چهل طرح جامع مربوط به مسائل اجتماعی و کشوری که عناوین و مشخصات اینها در سایت( طب ودرمان) موجود است.

معرفی وبلاگ طب و درمان کاری از حجت الاسلام عبدالحسین نجفی

به نام خدا

معرفی وبلاگ طب و درمان کاری از حجت الاسلام عبدالحسین نجفی 

امروز در سایت ونک نیوز در بخش معرفی مشاهیر ونک با سایت طب و درمان آشنا شدم .

جناب حاج آقا نجفی دامت برکاته سلام

برایم بسیار بسیار جالب بود که حضرتعالی نیز وبلاگی دارید

از خداوند متعال عاقبت بخیری وموفقیت شما را خواستارم

ما را از دعای خیرتان فراموش نکنید .

آدرس وبلاگ :http://www.najafi.blogfa.com/

معرفی وبلاگ باغ هنر ونک کاری از سرکار خانم فاطمه نجفی

به نام خدا

معرفی وبلاگ باغ هنر ونک کاری از سرکار خانم فاطمه نجفی  

از آرشیو آن پیداست که 2 سال سابقه داره ولی من تابه حال این وبلاگ را ندیده بودم

سرکار خانم نجفی سلام

خسته نباشید

از مطالب و عکسهای زیبای آن لذت بردم

از خداوند متعال برای شما آرزوی موفقیت دارم

التماس دعا

آدرس وبلاگ : باغ هنر ونک ( بعلت عدم قبولی بلاگفا آدرس اینترنتی درج نشد )

نام عکاس را چرا ذکر نمی کنیم ؟

بنام خدا

هر روزه عکسهای زیبایی در سایت ها و وبلاگهای مختلفی از شهر شهیدان ونک منتشر می شود ولی اکثراً نام عکاس آن مشخص نیست و بی انصافیست که اگر نام عکاس را می دانیم آن را ذکر نکنیم.

عکس بالا از آقای محسن رضایی

تقدیر از جناب آقای حسن شریعتی مدیر محترم سایت ونک نیوز

من لم یشکر المخلوق لم یشکر الخالق

بنام خدا

امام رضا(ع) فرمود: «مَنْ لَمْ یَشْکُرِ الْمُنْعِمَ مِنَ الْمَخْلُوقِینَ لَمْ یَشْکُرِ اللَّهَ عَزَّ وَ جَل‏»؛ کسی که نعمت دهنده از مخلوقات را شکرگزار نباشد، شکرگزار خداوند نیز نخواهد بود».

دوست و برادر گرامی ام جناب آقای شریعتی عزیز

وقتی ونک نیوز را باز میکنم تلاش شما و همکاران گرامیتان را می بینم ، که بدون هیچ چشم داشتی و خالصانه برای ونک زحمت    می کشید و امروز به همت شما می توان نام ونک را در سرتاسر جهان شناخت و هرجای جهان ونکی باشد ، می توانند از اخبار به روز ونک مطلع شوند و .....

لذا از زحمات شما و تمام نویسندگان و عکاسان این سایت بسیار زیبا تشکر می کنم

دوستت دارم شهر شهیدان ، شهر ولایت مدار ، شهر مردم با بصیرت .... ای ونک

معرفی وبسایت ونک - کاری از آقای علرضا انصاری

بنام خدا

بازهم وبسایتی دیگر از ونک

کاری از جناب علیرضا انصاری

دوست عزیر سلام خسته نباشید

از اینکه وبلاگ شما را دیدم خوشحال شدم  یک عکس از زمستان ونک بعنوان یادگاری برداشتم ای کاش نام عکاس درج می شد

با ارزوی موفقیت

التماس دعا 

آدرس وبسایت : http://vanaklove.blogfa.com/

ونک تهران قدیم

بنام خدا
مطلبی از ونک تهران قدیم
ونک

ونک در سال 1325 شمسی

ونک در دامنه جنوبی اوین و مغرب جاده پهلوی به شمیران و مشرق خوردیم و شمال تپه های امیرآباد است، و از طهران شش کیلومتر فاصله دارد. ونک در دوران ناصری جزء املاک خالصه بود.

مرحوم میرزا یوسف خان صدراعظم مستوفی الممالک اراضی آن را از ناصرالدین شاه خرید و دست به کار کندن چندین رشته قنات شد و صورت آبادی بدان داد. پس از آباد شدن چند نفری از اطراف بدانجا روی آورند. قبل از اینکه صدراعظم این اراضی را بخرد، قلعه ای قدیمی داشت که ده خانوار در آن ساکن بودند و کوچه قلعه که امروز نام یکی از کوچه های دهکده ونک است یادآور این قلعه قدیمی است. از کوچه های قدیمی دیگر کوچه "سرلو" است که در این کوچه زاغه گوسفندان بوده است(ستوده، 1371: 832).

در فرهنگ جغرافیایی آمده است:

ونک در چهار کیلومتری غربی امامزاده صالح(ظاهراً جنوب غربی است) با 806 تن سکنه. این ده در دامنه های تپه و آبش از پنج رشته قنات است و در بهار از آب بهاره رودخانه درکه حقابه دارد. محصولش غلات و گردو و انار و دیگر میوه هاست. توت ونک بخوبی مشهور است. در حدود پانزده باب دکان دارد و راهش به تهران ماشین رو است. در تابستان در حدود یکصد خانوار از مردم تهران به این دهکده می آیند(ستوده، 1371: 836).

حدود و مشخصات ونک:

ونک در جنوب اوین و در مشرق مسیل رودخانه درکه واقع است و از شمال به اوین و از جنوب به یوسف آباد و از مشرق به خیابان پهلوی که جاده جدید شمیران است و از مغرب به کوی مکانیر و خواردین محدود می شود(ستوده، 1371: 832). جمعیت ده 1055 تن مرد و 970 نفر زن است. در این دهکده کارخانه شماره 5 کاوه ونک متعلق به ارتش به کار است(ستوده، 1371: 836).
 

جمعیت ونک:

در فرهنگ جغرافیایی ایران آمده است:

اراضی دهکده ونک از محدوده شهر طهران بیرون است ولی زمینهای قابل توجه آن در داخل محدوده شهر قرار دارد. ونک آبادی بزرگ و قدیمی و جزء شمیران است. این آبادی در چهار کیلومتری جنوب غربی تجریش و در فرهنگ جغرافیایی جمعیت آن 806 تن یاد شده و در فرهنگ آبادیهای کشور 2207 تن در 427 خانوار ذکر شده است. دو دبستان و دبیرستان و درمانگاه و انجمن ده و شرکت تعاونی و صندوق پست و دفتر پست دارد. از پنج رشته قنات مشروب می شود و در فصل بهار از رودخانه اوین و درکه حقا به دارد. اهالی چهارصد گوسفند نگهداری می کنند. حدود پنج هکتار گندم کاری آبی و چهار هکتار دیم و چهل هکتار باغ و قلمستان دارد. از این دهکده گندم و جو و کمی بنشن و توت و گردو و انار و گیلاس و میوه های دیگر بدست می آید. توت ونک به خوبی معروف است: دکانها و مغازه های مختلف دارد(فرهنگ جغرافیایی ایران ج 1، 235؛ فرهنگ آبادیهای کشور ج 13، 18؛ کتاب اسامی دهات کشور ج 1، 259؛ فرهنگ آبادیهای ایران، 489).

طوایف قدیم در ونک:

روی هم رفته هشتاد خانوار در ونک زندگی می کنند و در تابستان در حدود صد و شصت خانوار تابستان نشیمن دارد. از طوایف قدیمی ونک طایفه بختیاری است که در کوچه قلعه می نشینند. چند خانواری از سادات شکر آب آهار در زمان میرزا یوسف خان صدراعظم بدینجا آمده اند. چند خانوار هم از تهران و سایر نقاط در این ده جمع شده اند. از اهالی تهران هم عده ای در اینجا باغ و منزل تهیه کرده اند. فعلاً هم گشتاسب فیروزگر دو دانگ از ونک را خریده و جزء مالکان مهم اینجاست. از اشخاص سرشناس ونک، سید صالح شکر آبی و آقا سید حسن زاهدی را می توان نام برد.

 

شغل اهالی ونک:

شغل اصلی اهالی کشاورزی و باغبانی است و چهل نفر از مردم ده در کارخانه شماره پنج که سابقاً ماسک می ساخته است، کار می  کنند.

زمین چال ویزار 2- زمین در عمارت 3- زمین بلنده 4- زمینهای باغ نایبی 5- زمین سرخه حصار در جنوب شرقی دهکده که در آن آثاری از قلعه خرابه قدیمی است 6- زمینهای گل چال در شمال شرقی آبادی بالای قلعه ارمنی 7- زمینهای پی راه سر راه ونک به امیرآباد 8- زمینهای آب دره در جنوب آبادی ونک.

 

مالکان عمده ونک:

ورثه مرحوم مستوفی الممالک میرزا یوسف خان. پس از مستوفی زمینهای ونک و قلعه ارمنی به بیست و نه سهم پسری و دختری میان ورثه تقسیم شد و فروش این زمینها به دیگران تا این تاریخ (1325 ه. ش) با سهام تقسیم شده بوده است.

سهم مالک و رعیت از محصولات صیفی و شتوی بطور کلی سه کوت است یعنی دو سهم رعیت و یک سهم ارباب می برد. از میوه و سردرختی و درختان هیزمی نصف ارباب و نصف رعیت. از درختان باغ، اربابت بابت حق زمین و حق آب پولی به نام "سناق" می گیرد. در قلعه ارمنی هم از محصولات صیفی و شتوی و گندم و جو و علف سه کوت است یعنی دو سهم رعیت و یک سهم ارباب و اشجار باغ و صحرا هم نصفه است(ستوده، 1371: 833).

 

حدود املاک ونک سابقاً به قرار زیر بوده است:

حد شمالی به املاک اوین، حد جنوبی پشت آسیای امیرآباد و آسیای یوسف آباد، حد شرقی به جاده ای که از عباس آباد به باغ فردوس می رفته، حد غربی به دره غربی خوردیم معروف به دره نیزار. حد غربی فعلاً (سال 1325 ه. ش) تغییر کرده و به دامنه تپه های غربی رودخانه ونک ختم می گردد. علت تغییر این سامان از این جهت بود که خالصی زاده را مامور تعیین حدود املاک خالصه کردند و با تشخیص او حد غربی تغییر کرد.

سراسر املاک محدوده ونک اربابی است. راههایی که از ونک مستوفی به سایر نقاط می رود بدین شرح است:

-1 اه ونک ارمنی 2- راه فره زاد 3- راه اوین و درکه 4- راه قلهک 5- راه محمودیه و تجریش 6- راه تهران 7- راه امیر آباد(ستوده، 1371: 832).

محصولات کشاورزی در ونک:

گندم و جو اربابی و رعیتی مجموعاً چهارصد خروار. سر درختیهای این دهکده: گردو، سیب، گلابی، هلو و از همه مهمتر توت است. درختان هیزمی آن: نارون، اشنک، بید، چنار و تبریزی است.

از انواع صیفی: هندوانه، خیار، بادمجان، کدو، گوجه فرنگی، سیب زمینی و مقدار کمی سبزی در اینجا به عمل می آید. از حبوبات نیز ماش و عدس و نخود و لوبیا کشت می شود و از علفهای صحرا، اسپرس، یونجه و شبدر و تلی که علفی است مخصوص گاو کاشته می شود. از علفهای وحشی باغ و صحرا انواع سبزی صحرایی به اضافه ترشاله، بادمک و گندمک در اینجا می روید، تا چندی پیش سه چهار عدد کندو در ده بود که فعلاً (1325 ه. ش) از آنها اثری نیست.گوسفند و بز این دهکده مجموعاً دویست و پنجاه راس و گاو صد راس (ستوده، 1371: 835).

ونک ارامنه و ونک مستوفی

آقای عبدالرحمن عمادی یادداشت زیر را درباره ونک نوشته اند:
ونک از سده های پیش تا سی چهل سال نزدیک به زمان ما دو پاره بوده، یک پاره ونک ارامنه نامیده می شد که بخش شرقی ونک را در بر می گرفت و قلعه ارامنه در مرکز آن بود که پیرامونش کشت می شد و باغستان داشت. هنوز هم قلعه ارامنه و گورستان ارمنیان در همین بخش برجاست و گورستان کهنه ارامنیان اکنون به باشگاه آرارات پیوسته و متصل به بر جنوب آن است(ستوده،1371:838).

پاره دیگر ونک "ونک مستوفی" نامیده می شد که بخش غربی ونک را در بر می گرفت که ده کنونی ونک و اراضی کشت و باغهای آن بازمانده آن است.از دوران قاجاریه که مستوفی مالک عمده ونک شده دامنه نفوذ خود را به ونک ارامنه نیز کشاند، چون ونک ارامنه از قدیم رشته قناتی پر آب با آب پاک و گوارا داشت که باغهای فراوان و اراضی کشت آنجا را آبیاری می کرد، از این رو حقوق عرفی کشاورزان و باغداران ونک در هر دو بخش ونک خصوصاً ونک ارامنه عینیت و واقعیتی خاص یافته بود. این حقوق که عبارت بود از حق اعیانی و کشاورزی و حق ریشه و نشاندن درخت بر مالکیت می چربید. در حدود چهل سال قبل اختلاف کهنه و ریشه دار میان زارعان ونک از ارمنی و مسلمان بروز کرد. پس از کشمکشها منجر به داوری شد که رأی داوری مربوط به این امر در دادگستری و پرونده های ونک موجود و معروف است. بر این پایه مالکان و بسیاری از زارعان مالکیتهای خود را تفکیک و جدا کردند و سپس بر اثر شهرنشینی و گسترش شهر تهران مالکان و زارعان صاحب حق اعیانی و ریشه یا صاحب عرصه و اعیان شدند. پس از ان قسمتهایی از زمینهای خود را فروختند که این خانه سازیها و شهرکهای کنونی با اجازه وزارت کشاورزی و تعاون روستایی ایجادگردید(ستوده،1371:838).

راه ماهور از ونک به زرگنده

دوستعلی خان معیر الممالک درباره این راه می نویسد:
"از ونک از راه ماهور به زرگنده می رود، راهی گردیده تا به زرگنده رسیدیم."
 (وقایع الزمان صص 76 و 77).
منبع : http://region3.tehran.ir/Default.aspx?tabid=302

 

معرفی وبلاگ شهر ونک - کاری از آقای ابوالفضل رضایی)

بنام خدا

امروز با وبلاگ جدید دیگری از شهر شهیدان ونک آشنا شدم و یک قطعه عکس از این وبلاگ به عنوان یادگاری برداشتم ای کاش نام عکاس نیز بود

آقای ابوالفضل رضایی سلام و خسته نباشید

خیلی خیلی خوشحال شدم

با آرزوی موفقیت 

التماس دعا

آدرس: http://rezavanaki.blogfa.com

نگاهی به سایت سیری به ایران

بنام خدا

در سایت سیری در ایران مطلبی به نام "

منطقه شکارممنوع چشمه ناز ونک

به همراه عکسهای زیبایی از ونک و جشمه ناز گذاشته که نگاه کردن اون خارج از لطف نیست .

آدرس سایت : http://seeiran.ir/

نگاهی به سایت ایران بوم

بنام خدا

در وبلاگ گردی امروزم به سایت ایران بوم برخوردم که عکسهای بسیارزیبایی توسط توسط داریوش آقاعلیخانی از ونک به نمایش گذاشته بود ، که اگه دوست داشتید به آدرس زیر بروید .

http://www.iranboom.ir/tazeh-ha/gozaresh-tasviri/8439-semirom-vanak-2.html

مطلبی از جناب آقای ذبیح الله قاسمی ( ونک است اما نه ونک ما)

بنام خدا

باسلام آری اینجا که اشاره شد میدان ونک است اما نه ونک ما ونک تهران است گاه گداری بواسطه مراجعه به محل مرکزی کارم ویا مراجعه به بیمارستان ولیعصر از گوشه شرقی یا غربی اش رد شده ام اما همیشه حسی داشتم که به عده ای بگویم تا آنجا که شنیده ام ونمیدانم هم که آیا کاملا صحت دارد یانه از ونک ما این اسم عاریه گرفته شده است اما این میدان که برای تهرانی ها وغیر تهرانی ها فقط دهن پرکن وجایی برای نشان دادن شان وشخصیت دنیایی ومادی خود شان است برای من تنهایی یاد وحسی از وطنم دارد وبا بغضی عجیب این دورا درذهنم مرور میکنم ونک من پر از یاد رشادتها ودلاورمردی هاست ونک اینها را نمیدانم ونک من بوی کار وزحمت از کوچه های خاکی وجاده های قدیمی مزارع به مشامم میرساند ونک اینها را نمیدانم ونک من هرگاه میروم برایم غروری است که شاید از همان داس گرفتن ها ودنبال گله رفتن هایم شروع شده است ونک اینها رانمیدانم یک دهه است درونک اینها گذر دارم اما دلم به محله های ونک خودمان مدام ویواشکی سر میکشد .... کاش روزی مردی پیداشودو ونک من وشما را آبادتر از تمام دنیا بکند تا این ونک صبور به فرزندانش افتخار کند فرزندان نسل رشادت ونک راقله افتخارکردند من که نسل ...م برایش چه کرده ام

لباسهایی با اصالت

بسمه تعالی

یاد قدیما بخیر لباس برای حفظ حجب و حیا بود نه برای نمایش

لباس محلی بشکلی بود که اندام بدن ظاهر نمی شد

ولی امروزه هرجا می رویم حجب حیا کمرنگ شده و نمایش اندام فرهنگ شده و ....

خدایا کمکمان کن تا با حیا شویم با غیرت باشیم و فلسفه حجب حیا را بدانیم و عمل کنیم

ونک تهران

                  

اینجا ونک است

شلوغ ، پر سر و صدا ، با آدم های هزار رنگ

غلتک سنگی ( بتورنه)

بسمه تعالی

غلتک سنگی ( بتورنه)

جهت اطلاع غیر ونکی ها !!!!

این وسیله هنور روی پشت بام های کاهگلی وجود داره و وقتی برف یا بارون می باره برای اینکه گاهگل پشت بام فشرده شود و مانع نفوذ آب در سقف شود روی پشت بان می غلتونند.

یاد روزهای برفی بخیر 

عکس از http://jorfi.blogfa.com/post-3.aspx

ایران چند ونک دارد؟

بسمه تعالی

میدان ونک - کازرون